Autentyczność w biznesie – 4 mity, które ci szkodzą (i czym autentyczność naprawdę jest)

Słowo „autentyczność” jest dziś wszędzie.

Na każdej konferencji dla kobiet w biznesie. W co trzecim poście na Instagramie. W opisach kursów, coachingów, programów mentoringowych. „Bądź autentyczna” stało się mantrą naszych czasów – powtarzaną tak często, że prawie straciła znaczenie.

A jednak – i tu jest paradoks, który nie daje mi spokoju od miesięcy – im częściej o autentyczności mówimy, tym bardziej kobiety w biznesie czują się… nieautentyczne. Zagubione. Niepewne, czy to, co robią, jest „wystarczająco prawdziwe”. Zastanawiające się, czy mogą być profesjonalne i jednocześnie sobą. Czy mogą mieć strategię i jednocześnie nie być „sprzedajne”.

To nie jest przypadek. To jest efekt tego, że autentyczność jako pojęcie obrosła warstwą mitów, które, zamiast pomagać, aktywnie sabotują budowanie marki.

Przez ostatnie miesiące zbierałam materiały do swojej nowej książki, która będzie nosić tytuł „Potęga autentyczności”. I właśnie w trakcie tej pracy uderzyło mnie, jak wiele tego, co powszechnie mówimy o autentyczności, jest po prostu… nieprawdą. Albo prawdą wyciągniętą z kontekstu do tego stopnia, że zamienia się w pułapkę.

Dziś chcę obalić cztery najpopularniejsze z tych mitów. I zaproponować inne – moim zdaniem dużo bliższe rzeczywistości – spojrzenie na to, co autentyczność w biznesie naprawdę oznacza.

Mit 1: Autentyczność to mówienie wszystkiego

To chyba najbardziej szkodliwy mit ze wszystkich.

Gdzieś po drodze „bycie autentyczną” zaczęło oznaczać „mówienie wszystkiego, co czujesz i myślisz, bez filtra”. Rozliczanie się publicznie z każdym trudnym etapem. Pokazywanie każdego płaczu, każdej wątpliwości, każdego dołka. Jakby maksymalna transparentność była dowodem maksymalnej autentyczności.

To błąd, który widzę u wielu kobiet budujących marki online. I który sam w sobie potrafi wyrządzić niemałe szkody i osobie, która go popełnia, i relacji z odbiorcami.

Autentyczność nie jest synonimem otwartości bez granic. Prawdziwa osoba ma prawo do intymności. Do rzeczy, które są tylko jej. Do przemilczeń. Do zdecydowania: „to jest moje, nie dzielę się tym publicznie” – i to jest absolutnie w porządku. Więcej nawet: to jest zdrowe i mądre.

Możesz być w pełni autentyczna i jednocześnie mieć wyraźną granicę między tym, co prywatne, a tym, co publiczne. Autentyczność to nie brak granic – to spójność między tym, co pokazujesz, a tym, co naprawdę myślisz. To może być wycinek Twojego życia, ale musi to być prawdziwy wycinek.

Mit 2: Autentyczność to brak strategii

„Nie chcę mieć strategii, bo wtedy będę nienaturalna.”

Słyszałam to dziesiątki razy. I rozumiem tę intuicję – naprawdę. Strategia kojarzy się z korporacją, z chłodną kalkulacją, z manipulacją. Z byciem „sprzedajną”. A autentyczność z wolnością, spontanicznością, z robieniem tego, co się czuje.

Problem w tym, że to fałszywa sprzeczność.

Strategia nie niszczy autentyczności. Strategia pomaga autentyczności dotrzeć do odpowiednich ludzi. To jak z pisaniem – możesz mieć coś głębokiego i prawdziwego do powiedzenia, ale jeśli nie zadbasz o to, żeby tekst był czytelny i spójny, nikt tego nie odbierze tak, jak zamierzałaś. Warsztat nie zabija szczerości. Pomaga jej się przebić.

Podobnie z marką. Możesz mieć najpiękniejsze wartości, najgłębsze przesłanie, najbardziej autentyczną historię, ale jeśli Twoja komunikacja jest chaotyczna, jeśli odbiorcy nie wiedzą, czego się po Tobie spodziewać, jeśli każdy post jest w innym tonie i o innym temacie, ta autentyczność gubi się w szumie.

Strategia to nie maska. To rama, w której Twoja autentyczność może być widziana.

Mit 3: Autentyczność to bycie zawsze pozytywną

Ten mit jest szczególnie perfidny, bo często ukrywa się pod hasłem „bycia sobą”.

Wiele kobiet słysząc „bądź autentyczna w mediach społecznościowych” interpretuje to jako: „pokazuj siebie z najlepszej strony, bo to naprawdę Ty”. Albo odwrotnie – wpada w pułapkę „vulnerability porn”, czyli nieustannego eksponowania trudności, żeby pokazać, że jest prawdziwa.

Obie skrajności są ucieczką od autentyczności, nie jej wyrazem.

Autentyczność w biznesie to nie performance pozytywności ani performance cierpienia. To spójność między tym, co czujesz, co myślisz i co komunikujesz w zakresie, który sama wyznaczasz (patrz: mit numer jeden).

Możesz być naprawdę entuzjastyczna w danym momencie i to pokazywać – i to jest autentyczne. Możesz czuć się zmęczona i zdecydować, że dziś nie wychodzisz z tym do odbiorców – i to też jest autentyczne. Klucz jest w tym, żebyś nie grała ani jednego, ani drugiego. Żebyś nie kreowała nastroju, którego nie czujesz.

Mit 4: Autentyczność to jednorazowe odkrycie

„Kiedy w końcu odkryję siebie, będę autentyczna.”

Ten mit sprawia, że autentyczność staje się celem na horyzoncie, a nie praktyką na co dzień. Jakbyśmy musiały najpierw przejść jakiś inicjacyjny rytuał, znaleźć swoje „prawdziwe ja”, a potem – już jako gotowy produkt – wejść do przestrzeni publicznej i działać.

Tymczasem autentyczność jest procesem, nie stanem.

Ty się zmieniasz. Twoje poglądy dojrzewają. Twoja marka ewoluuje. Kobieta, którą byłaś pięć lat temu, ma inne potrzeby, inne wartości, inaczej patrzy na świat niż ta, którą jesteś dzisiaj. I obie wersje mogą być – i powinny być – autentyczne dla danego momentu.

Autentyczność w biznesie to nie przylgnięcie do jednej wersji siebie na zawsze. To odwaga, żeby ewoluować razem ze swoją marką i mówić o tej ewolucji wprost – zamiast ukrywać ją lub się za nią wstydzić.

Więc czym naprawdę jest autentyczność w marce?

Po tym wszystkim, co obaliliśmy, czas na coś konstruktywnego.

Moja robocza definicja autentyczności w kontekście marki osobistej i biznesu online – ta, którą rozwijam w książce – brzmi tak:

Autentyczność to spójność między tym, w co wierzysz, tym, co komunikujesz, i tym, co robisz. W zakresie, który świadomie wyznaczasz.

Trzy elementy tej definicji są równie ważne.

Spójność – nie chodzi o to, żebyś pokazywała wszystko. Chodzi o to, żeby to, co pokazujesz, było naprawdę Twoje. Żebyś nie grała postaci, którą nie jesteś.

Świadome wyznaczanie zakresu – masz prawo decydować, co jest publiczne, a co prywatne. Ta decyzja sama w sobie może być autentyczna, jeśli wynika z Twoich wartości, a nie ze strachu.

Działanie w zgodzie ze słowami – to jest najtrudniejsze. Bo możemy mówić piękne rzeczy o wartościach i autentyczności, ale jeśli nasze decyzje biznesowe, sposób traktowania klientek czy reagowanie na trudne sytuacje temu przeczą, autentyczności nie ma.

Autentyczność nie jest więc cechą osobowości – jest praktyką. Codziennym wyborem, żeby nie uciekać od siebie w stronę „lepszej wersji” skonstruowanej na potrzeby rynku.

Autentyczność jest najwyższą formą odwagi. Bo wymaga zgody na to, żeby nie wszystkim pasować. Żeby Twoja marka nie była dla każdego. Żeby mówić wprost, co myślisz, nawet jeśli trochę to zawęzi Twoje grono odbiorców.

Ta odwaga jest wartością. I jest rzadkością.

Przed premierą „Potęgi autentyczności”

Wszystko, o czym dziś piszę, jest zaledwie wstępem do tego, o czym będzie moja nowa książka.

W „Potędze autentyczności” rozwijam te wątki znacznie głębiej – z historiami kobiet, które autentyczność zamieniły w przewagę konkurencyjną, z narzędziami do budowania spójnej marki i ze znacznie dłuższą listą mitów, które warto między siebie rzucić i rozebrać na czynniki pierwsze.

Książka jest w trakcie powstawania. Jeśli chcesz być pierwsza, kiedy trafi w Twoje ręce – daj znać. Zapisuję wszystkie kobiety, które chcą dowiedzieć się o premierze jako pierwsze.

Bo autentyczność w biznesie zaczyna się od jednej odważnej decyzji: żeby przestać grać, a zacząć być. I od tej decyzji zmienia się absolutnie wszystko.